Matthew D. Gantt is een kunstenaar, componist en docent gevestigd in New York. Zijn praktijk richt zich op geluid in virtuele ruimtes, generatieve systemen mogelijk gemaakt door eigenzinnige technologie, en digitale productiepresets als sonische readymades. Hij werkte als studioassistent voor elektronica-pionier Morton Subotnick en is een actieve deelnemer aan de internationale creatieve gemeenschap. Hij trad op in ruimtes zoals Pioneer Works, SAT Montreal, ISSUE Project Room, MUTEK Mexico, Feral File, IRCAM en ICST Zürich, en gaf les in experimentele compositie bij Harvestworks, CUNY Brooklyn, Bard College, Sarah Lawrence, NYU en in diverse community-workshops die gericht zijn op het creëren van eerlijke toegang tot zich ontwikkelende technologieën. Gantts werk is onder meer verschenen in The Wire magazine, Pop Matters, Exclaim!, Tiny Mix Tapes en Bandcamp New and Notable.

Ariadne Randall is een in Wenen gevestigde Amerikaanse kunstenaar, componist en schrijver. In haar werkt creëert ze werelden door middel van transmediale verhalen. Ze behaalde diploma's in klassieke compositie en hedendaagse kunst aan UCLA en een MFA aan Bard College. Haar werk is op diverse locaties gepresenteerd, van het Lincoln Center in New York tot een recente composities voor de Volksoper Wien en talloze kelderconcerten. Haar performanceverbindt haar gendertransitie met grotere vragen over identiteit en wording. Haar debuutalbum als transgender vrouw werd in 2024 uitgebracht op Oxtail Recordings en oogstte lovende kritieken.

Credit foto 1: Francesca Centonze/Ariadne Randall, credit image 2/3: Christene Meiss

McKenzie Wark is schrijver van, onder anderen, Reverse Cowgirl, Raving en Love and Money, Sex and Death. Ze is bekend van haar hedendaagse kritische theorie, waaronder Hacker Manifesto, Gamer Theory en Capital Is Dead. Daarnaast bijgedragen aan een alternatieve geschiedenis van het Marxisme, zoals Leaving The Twentieth Century enMolecular Red. Ze is professor van media en culturele studies aan een universiteit in New York. Wark heeft eerder samengewerkt met Ariadne Randall in de performance Reverse Cowgirl II: Ride To The Top.

Spill Gold is the Amsterdam-based duo of Rosa Ronsdorf and Nina de Jong. Past releases include an EP on Beacon Sound Records (US, 2017), and the albums Highway Hypnosis on Knekelhuis Records (NL, 2020) and ZaZa on Teenage Menopause Records (FR, 2024). The band has toured across Canada, the US, Europe, and the UK, performing at Grauzone, Roadburn, Blue Dot Festival, Le Guess Who, and Eurosonic, with airplay on BBC 6.

Studio Noralie is de artistieke praktijk van Noortje van den Eijnde, die zintuiglijke installaties en rituelen creëert die uitnodigen tot introspectie en overgave. Met een achtergrond in videodesign voor grote livevoorstellingen richt Studio Noralie zich nu op meeslepende ervaringen, geïnspireerd door baden en het loslaten.

Spill Gold is the Amsterdam-based duo of Rosa Ronsdorf and Nina de Jong. Past releases include an EP on Beacon Sound Records (US, 2017), and the albums Highway Hypnosis on Knekelhuis Records (NL, 2020) and ZaZa on Teenage Menopause Records (FR, 2024). The band has toured across Canada, the US, Europe, and the UK, performing at Grauzone, Roadburn, Blue Dot Festival, Le Guess Who, and Eurosonic, with airplay on BBC 6.

Studio Aldo Brinkhoff is een experimentele ontwerpstudio die opereert op het snijvlak van beeldende kunst en design. Vanuit een fascinatie voor chaos en orde, geometrische abstractie en ongebruikelijke materiaaltechnieken maakt de studio interactieve installaties en sculpturen voor musea, openbare ruimtes en festivals.

De studio werkt altijd op basis van uitgebreide vormstudies en handgemaakte miniaturen. De focus wordt gelegd op het onderzoeken, transformeren en hergebruiken van bestaande materialen. Door onverwachtse combinaties van het materiaal in een nieuwe context en het ruimtelijk ontwerp, vervormt de studio de realiteit van de menselijke waarneming.

Make It Fit – A Life Script is een performance van kunstenaar Tingyi Jiang die onderzoekt wat het betekent om ergens bij te horen zonder ooit volledig op je plek te zijn. Jiang vermengt verschillende manieren van communiceren met haar publiek: ze gebruikt invloeden van realityshows, artist talks, gesproken teksten en voert haar eigen herinneringen opnieuw op. Jiang gebruikt deze uiteenlopende stijlen en methoden om het idee van ‘making it fit’ (iets passend maken / je aanpassen*)*– ter discussie te stellen: wat betekent het eigenlijk om ergens te ‘passen’?

Binnen haar performance stelt ze vragen als: hoe kun je erbij horen op een manier die juist ontsnapt aan het erbij horen? Hoe kun je ruimte creëren voor de veiligheid en het comfort die erbij horen met zich meebrengen? Het opgevoerde script wordt zo een live onderhandeling tussen taal, performance en macht.

Het publiek wordt uitgenodigd om dit imaginaire script samen op te bouwen, te lezen en te zingen: om te onderzoeken hoe taal voor ons allemaal een vorm van performance is, en hoe wij via taal performen om onzelf te laten passen. Deze gloednieuwe performance reflecteert op en herkadert Jiang’s eerdere performances uit de serie Make It Fit en haar parodie op autoritaire spreekstijlen.

Mark Prendergast is een kunstenaar en filmmaker met een sterk experimentele benadering van het bewegende beeld. Zijn films combineren strategieën uit de structurele film met de flexibele mogelijkheden van hedendaagse digitale beeldtechnologieën. Hierin maken ze hun eigen constructie zichtbaar om te reflecteren op de manier waarop het bewegende beeld bemiddelt en functioneert in de moderne samenleving. Zijn werk is bovendien sterk associatief: hij legt verbanden en ontvouwt narratieven uit uiteenlopende, vastgelegde momenten. Naast samenwerkingen met internationale kunstenaars zoals Mark Lecky, werkt Prendergast ook met modeontwerper Duran Lantink.

Charlie is een in Londen geboren beeldend kunstenaar die met licht, beweging, ruimte, video en codering werkt om zintuiglijke beelden en omgevingen te creëren binnen geluid, performance en installatiekunst. In zijn werk verbindt hij verschillende contexten tot complexe, onderling samenhangende ecosystemen, terwijl hij ook op maat gemaakte sculpturale lichtobjecten en elektronica ontwerpt die hier direct in samenkomen.

Tutto Questo Sentire (TQS) is een collectief van ervaringen dat zich op een organische manier uitdrukt via residenties, evenementen, films en publicaties. Sinds de oprichting in 2014 richt het collectief zich op het onderzoeken van ontmoetingen tussen verschillende artistieke disciplines binnen de hedendaagse muziek-, beeldende en performatieve kunsten, met bijzondere aandacht voor de aard van geluid en de relatie ervan tot video, tijdsbeleving, omgevingsbewustzijn en live-performancepraktijken.

GAISTER is een nieuw samenwerkingsverband tussen sopraanzangeres Olivia Salvadori (Tutto Questo Sentire), drummer Akihide Monna (Bo Ningen) en songwriter/multi-instrumentalist Coby Sey.

Olivia Salvadori is een experimentele sopraan, performer en recording artist. In haar werk onderzoekt ze de stem als instrument voor zelfobservatie. In 2014 richtte ze samen met componist en producer Sandro Mussida en video- en geluidskunstenaar Rebecca Salvadori het kunstcollectief Tutto Questo Sentire op. TQS onderzoekt de ontmoeting tussen verschillende artistieke disciplines, van hedendaagse muziek tot de internationale beeldende en performatieve kunstscenes.

Coby Sey is een artiest, multi-instrumentalist en songwriter uit Lewisham, Londen. Hij heeft als producer en performer een geheel eigen stem ontwikkeld, waarin hij invloeden uit jazzfusion, hiphop, postpunk en dub op een vernieuwende manier samenbrengt.

Hoewel zijn werk van nature vaak samenwerkingsgericht lijkt - hij werkt regelmatig samen met gerenommeerde muzikanten als Tirzah, Mica Levi en Kwes, beeldend kunstenaar Hannah Perry en movement artist Maëva Berthelot - laat Coby’s solodebuutalbum Conduit op AD 93 duidelijk zijn eigen, onderscheidende visie zien.

Zijn open en collaboratieve benadering van muziek maken strekt zich uit tot zijn werk met het London Contemporary Orchestra, het Londense collectief CURL (dat hij samen met Mica Levi en Brother May oprichtte), het Toscaanse collectief TQS, en zijn vaste radioshow op NTS Radio, die een intrigerend venster biedt op zijn sfeervol gelaagde muzikale wereld.

Akihide Monna, ook bekend als Monchan, is drummer van de Japans-Britse alternatieve rockband Bo Ningen, componist en kunstenaar. Zijn artistieke werk richt zich voornamelijk op schilderen en kalligrafie met Indiase inkt.

Tutto Questo Sentire (TQS) is een collectief van ervaringen dat zich op een organische manier uitdrukt via residenties, evenementen, films en publicaties. Sinds de oprichting in 2014 richt het collectief zich op het onderzoeken van ontmoetingen tussen verschillende artistieke disciplines binnen de hedendaagse muziek-, beeldende en performatieve kunsten, met bijzondere aandacht voor de aard van geluid en de relatie ervan tot video, tijdsbeleving, omgevingsbewustzijn en live-performancepraktijken.

Elena Colombi beweegt zich in de schemerzone tussen stijlen, waar ritmes voortdurend veranderen en sferen onvoorspelbaar worden. Een set kan ronddwalen in de nevel van kosmische psychedelia, doorsnijden met de scherpe syncopen van jungle, en uitbarsten in het felle licht van postpunk, spoken word of zelfs een vergeten ballade. De rode draad is breuk, die plotselinge overgangen en onverwachte wendingen die een ruimte in één klap een nieuwe focus geven. Alle emoties zijn welkom, zolang ze echt en intens zijn.

Als langdurig NTS-resident en nog langer clubganger heeft Colombi een eigen muzikale taal ontwikkeld, evenzeer gevormd door film, theorie en esthetiek als door de urgentie van de dansvloer. Hun mixes functioneren minder als lineaire sets en meer als dérives, vrije omzwervingen door verborgen geschiedenissen en halfverbeelde toekomsten, geleid door avant-gardistische intuïtie. In de club krijgt deze benadering een rauwe intensiteit: polyritmes botsen, industriële klanken breken open, en techno vervormt tot iets onherkenbaars. De stijl is rusteloos in plaats van naadloos, levendig, geladen, vol spanning. Dansers blijven in een toestand van alerte overgave die verslavend werkt.

Diezelfde energie stroomt door in Colombi’s producties en liveperformances, vaak in samenwerking met het collectief Tutto Questo Sentire, en in Osàre! Editions, het label dat ze in 2019 oprichtten en nog steeds verder uitbouwen. Trouw aan de naam, Italiaans voor “durf”, legt het label verrassende verbindingen tussen vergeten darkwave uit de jaren ’90 en vernieuwende, experimentele geluiden uit de hedendaagse underground. Er gaan geruchten over een nieuwe locatie in aanbouw, wat zal de volgende stap worden?

Olivia Salvadori is een experimentele sopraan, performer en recording artist. In haar werk onderzoekt ze de stem als instrument voor zelfobservatie. In 2014 richtte ze samen met componist en producer Sandro Mussida en video- en geluidskunstenaar Rebecca Salvadori het kunstcollectief Tutto Questo Sentire op. TQS onderzoekt de ontmoeting tussen verschillende artistieke disciplines, van hedendaagse muziek tot de internationale beeldende en performatieve kunstscenes.

Olivia Salvadori is een experimentele sopraan, performer en recording artist. In haar werk onderzoekt ze de stem als instrument voor zelfobservatie. In 2014 richtte ze samen met componist en producer Sandro Mussida en video- en geluidskunstenaar Rebecca Salvadori het kunstcollectief Tutto Questo Sentire op. TQS onderzoekt de ontmoeting tussen verschillende artistieke disciplines, van hedendaagse muziek tot de internationale beeldende en performatieve kunstscenes.

Coby Sey is een artiest, multi-instrumentalist en songwriter uit Lewisham, Londen. Hij heeft als producer en performer een geheel eigen stem ontwikkeld, waarin hij invloeden uit jazzfusion, hiphop, postpunk en dub op een vernieuwende manier samenbrengt.

Hoewel zijn werk van nature vaak samenwerkingsgericht lijkt - hij werkt regelmatig samen met gerenommeerde muzikanten als Tirzah, Mica Levi en Kwes, beeldend kunstenaar Hannah Perry en movement artist Maëva Berthelot - laat Coby’s solodebuutalbum Conduit op AD 93 duidelijk zijn eigen, onderscheidende visie zien.

Zijn open en collaboratieve benadering van muziek maken strekt zich uit tot zijn werk met het London Contemporary Orchestra, het Londense collectief CURL (dat hij samen met Mica Levi en Brother May oprichtte), het Toscaanse collectief TQS, en zijn vaste radioshow op NTS Radio, die een intrigerend venster biedt op zijn sfeervol gelaagde muzikale wereld.

Akihide Monna, ook bekend als Monchan, is drummer van de Japans-Britse alternatieve rockband Bo Ningen, componist en kunstenaar. Zijn artistieke werk richt zich voornamelijk op schilderen en kalligrafie met Indiase inkt.

Rebecca Salvadori is een in Londen gevestigde kunstenaar die werkt op het gebied van video-art en documentaire. Ze heeft jarenlange ervaring in het filmen van omgevingen, waarbij ze zich richt op niet-hiërarchische en niet-chronologische manieren van het combineren en ordenen van beeld en geluid. Haar films functioneren als constellaties van sterk persoonlijke en bewust ongrijpbare, heterogene elementen: gelaagde portretten van momenten, mensen en omgevingen die vanuit verschillende perspectieven kunnen worden benaderd, terwijl ze bewegen tussen het persoonlijke en het transpersoonlijke.

De afgelopen vijftien jaar houdt ze zich intensief bezig met experimentele muziek, met een grote belangstelling voor manieren om bewegend  beeld te verbinden met audio, liveperformances en alternatieve vormen van storytelling.

Saint Abdullah is opgericht door de broers Mohammad en Mehdi Mehrabani-Yeganeh, die grotendeels in het Westen zijn opgegroeid, ver van hun familie in Iran. Het project fungeert als een soort introductie tot een andere klankwereld, waarbij een geladen en gespannen, maar toch zelfverzekerde mix van minimalistische dub en Iraanse samples wordt gecreëerd. De broers voelen zich vooral aangetrokken tot de geluiden die geassocieerd worden met het sjiitische islam, dat in Iran de meerderheid vormt maar in de rest van de moslimwereld vaak een minderheid is.

Eomac is het project van de Ierse componist en producer Ian McDonnell, die genre-overstijgende elektronische muziek uitbrengt via labels als Planet Mu, The Trilogy Tapes, Bedouin Records, Killekill, Phantom Limb, Emika Records en meer.

Het geluid van Eomac put uit obscure samples en rauw sound design, in een voortdurende verkenning van intense, lichamelijke en emotionele muziek — voor zowel lichaam als ziel. Met deze sound heeft hij wereldwijd opgetreden in talloze live- en dj-sets, op festivals als Unsound, Lunchmeat en MIRA, en in clubs als Berghain, Tresor en Circus Tokyo.

Als actief samenwerker heeft hij gewerkt met een lange lijst muzikanten, waaronder LAIR, Saint Abdullah, Arad, Paula Temple, Kyoka, MC Yallah, Demian Licht, Sean Carpio, Kamikaze Space Programme, Roger Doyle en vele anderen.

Coby Sey is een artiest, multi-instrumentalist en songwriter uit Lewisham, Londen. Hij heeft als producer en performer een geheel eigen stem ontwikkeld, waarin hij invloeden uit jazzfusion, hiphop, postpunk en dub op een vernieuwende manier samenbrengt.

Hoewel zijn werk van nature vaak samenwerkingsgericht lijkt - hij werkt regelmatig samen met gerenommeerde muzikanten als Tirzah, Mica Levi en Kwes, beeldend kunstenaar Hannah Perry en movement artist Maëva Berthelot - laat Coby’s solodebuutalbum Conduit op AD 93 duidelijk zijn eigen, onderscheidende visie zien.

Zijn open en collaboratieve benadering van muziek maken strekt zich uit tot zijn werk met het London Contemporary Orchestra, het Londense collectief CURL (dat hij samen met Mica Levi en Brother May oprichtte), het Toscaanse collectief TQS, en zijn vaste radioshow op NTS Radio, die een intrigerend venster biedt op zijn sfeervol gelaagde muzikale wereld.

Mark Prendergast is een kunstenaar en filmmaker met een sterk experimentele benadering van het bewegende beeld. Zijn films combineren strategieën uit de structurele film met de flexibele mogelijkheden van hedendaagse digitale beeldtechnologieën. Hierin maken ze hun eigen constructie zichtbaar om te reflecteren op de manier waarop het bewegende beeld bemiddelt en functioneert in de moderne samenleving. Zijn werk is bovendien sterk associatief: hij legt verbanden en ontvouwt narratieven uit uiteenlopende, vastgelegde momenten. Naast samenwerkingen met internationale kunstenaars zoals Mark Lecky, werkt Prendergast ook met modeontwerper Duran Lantink.

Eomac is het project van de Ierse componist en producer Ian McDonnell, die genre-overstijgende elektronische muziek uitbrengt via labels als Planet Mu, The Trilogy Tapes, Bedouin Records, Killekill, Phantom Limb, Emika Records en meer.

Het geluid van Eomac put uit obscure samples en rauw sound design, in een voortdurende verkenning van intense, lichamelijke en emotionele muziek — voor zowel lichaam als ziel. Met deze sound heeft hij wereldwijd opgetreden in talloze live- en dj-sets, op festivals als Unsound, Lunchmeat en MIRA, en in clubs als Berghain, Tresor en Circus Tokyo.

Als actief samenwerker heeft hij gewerkt met een lange lijst muzikanten, waaronder LAIR, Saint Abdullah, Arad, Paula Temple, Kyoka, MC Yallah, Demian Licht, Sean Carpio, Kamikaze Space Programme, Roger Doyle en vele anderen.

Saint Abdullah is opgericht door de broers Mohammad en Mehdi Mehrabani-Yeganeh, die grotendeels in het Westen zijn opgegroeid, ver van hun familie in Iran. Het project fungeert als een soort introductie tot een andere klankwereld, waarbij een geladen en gespannen, maar toch zelfverzekerde mix van minimalistische dub en Iraanse samples wordt gecreëerd. De broers voelen zich vooral aangetrokken tot de geluiden die geassocieerd worden met het sjiitische islam, dat in Iran de meerderheid vormt maar in de rest van de moslimwereld vaak een minderheid is.

Tutto Questo Sentire (TQS) is een collectief van ervaringen dat zich op een organische manier uitdrukt via residenties, evenementen, films en publicaties. Sinds de oprichting in 2014 richt het collectief zich op het onderzoeken van ontmoetingen tussen verschillende artistieke disciplines binnen de hedendaagse muziek-, beeldende en performatieve kunsten, met bijzondere aandacht voor de aard van geluid en de relatie ervan tot video, tijdsbeleving, omgevingsbewustzijn en live-performancepraktijken.

Sanne Huijsmans is een in Amsterdam gevestigde cultureel manager, producer en strateeg met meer dan 15 jaar ervaring op het snijvlak van muziek, kunst en technologie. Sinds 2019 werkt ze als onafhankelijk cultureel ondernemer, gespecialiseerd in financieringsstrategieën en artistieke ontwikkeling voor experimentele en multidisciplinaire projecten. Ze weet met succes subsidies binnen te halen bij grote Nederlandse cultuurfondsen, waaronder het Stimuleringsfonds, het Mondriaan Fonds en het Fonds Podiumkunsten.

Balancerend op de grens tussen rigoureuze experimenten, innovatie en traditie, stimuleert het werk van Sandro Mussida een actieve luisterhouding en onderzoekt hij de relatie tussen geluid, ruimte en context. Hij beweegt zich tussen akoestische/klassieke, elektrische en elektronische muziekvelden en componeert voor orkest, ensembles, solisten en elektronica.

Zijn composities dagen de standaardisatie van het westerse oor uit (bijvoorbeeld Musica Per Tre Sistemi Di Accordatura: EEEOOOSSS, Soave, 2019; Rueben, Die Schachtel, 2021), onderzoeken ruimte als een actieve deelnemer in de muzikale ervaring (Still~, Room40, 2024), of verkennen traditionele muzikale vormen (Dare Voce, Sony Classical, 2017; What Remains, uit Spazio Per Azioni Luminescenti, Osàre Editions, 2023).

Balancerend op de grens tussen rigoureuze experimenten, innovatie en traditie, stimuleert het werk van Sandro Mussida een actieve luisterhouding en onderzoekt hij de relatie tussen geluid, ruimte en context. Hij beweegt zich tussen akoestische/klassieke, elektrische en elektronische muziekvelden en componeert voor orkest, ensembles, solisten en elektronica.

Zijn composities dagen de standaardisatie van het westerse oor uit (bijvoorbeeld Musica Per Tre Sistemi Di Accordatura: EEEOOOSSS, Soave, 2019; Rueben, Die Schachtel, 2021), onderzoeken ruimte als een actieve deelnemer in de muzikale ervaring (Still~, Room40, 2024), of verkennen traditionele muzikale vormen (Dare Voce, Sony Classical, 2017; What Remains, uit Spazio Per Azioni Luminescenti, Osàre Editions, 2023).

Tutto Questo Sentire (TQS) is een collectief van ervaringen dat zich op een organische manier uitdrukt via residenties, evenementen, films en publicaties. Sinds de oprichting in 2014 richt het collectief zich op het onderzoeken van ontmoetingen tussen verschillende artistieke disciplines binnen de hedendaagse muziek-, beeldende en performatieve kunsten, met bijzondere aandacht voor de aard van geluid en de relatie ervan tot video, tijdsbeleving, omgevingsbewustzijn en live-performancepraktijken.